...

Dzień jak co dzień ...Co dzień
Czyli codziennie to samo. Stagnacja. Co¶ się zacięło. Dzień zombi normalnie.
Jest dobrze bo nie jest gorzej? Chyba jednak jest gorzej. Ze mn± jest coraz gorzej. Bo to nie jest tak, że ja nie wiem czego chce. Ja wiem. Tylko że ON nie może mi tego zapewnić. Bo chyba nie może, a moż nie umie. No i co z tym zrobić? Kocham, ale nie jestem szcze¶liwa, no a chyba o to chodzi? Czy nie o to?

"Taka prawda,
Wiec lepiej naucz sie w zgodzie z ni± żyć.
I zapamiętaj
Jest jak jest, nie jakpowinno być"

2009-06-18 14:37:51 skomentuj (2)

Przesilenie....
Niedobrze jak za dobrze...

Ale jak niedobrze, to też nie jest dobrze. Ba, nawet jeszcze gorzej.

A jak kto¶ zawodzi, to całkiem niedobrze.

Czyli kiedy jest dobrze? Nie wiem.

No i b±dĽ tu człowieku m±dry...

"Jeste¶
Jak za mała przestrzeń...
Zrozum dusisz mnie"

Bo to tak dziwnie jest, bo może ja sie nie nadaję na taki zwi±zek, taki poważny, gdzie nie już tylko ja i On, i zakochanie, i motylki w brzuchu, i wiosna, i słońce, i inne duperele.
Może ja dalej chce wiosny i słońca, i beztroski. I nie ogarniam 8-mio godzinnej pracy na pełen etet i szkoleń i pisania projektów i kolenego spotkania, które przekładam, i kolejnych planów które sie nie udały bo co¶ wypadło, i kolejnego przedstawienia w teatrze, na które nie poszli¶my, i kolejnych wakacji na które nie wyjedziemy wspólnie, bo On nie ma urlopu. Może ja ci±gle potrzebuje 100% uwagi, i potrzebuje czuć się wyj±tkowa i doceniana, a nieupierdliwa i męcz±ca i taka troche kula u nogi i taki cień męcz±cy. I chcę widzieć swoje sukcesy a nie żyć cudzymi. I chcę kogo¶, kto przez 5 lat zwi±zku choć raz zabierze mnie na wspólne wakacje.
Dużo tych wymagań. Ale czy naprawdę ZBYT dużo?

2009-05-21 23:58:35 skomentuj (2)

Wszysko bez sensu...
Ja nie wiem, że to zawsze musi sie co¶ spieprzyć.
Zawsze k...a co¶, no jak Boga kocham, zawsze!

1. Zaczęłam sobie spokojnie badania do magisterki i to jest plus.
2. Nadal nie palę i to jest plus.
3. Nadal chodzę na tanec brzucha i to jest plus.
4. Nie mam czasu na tai chi i to jest minus (ale może sie to zmieni)
5. Osobi¶cie... hmmm... tutaj w zasadzie jest +/-

Ani Ľle bardzo, ale i nie dobrze. Ale co¶ sie zadziało niedobrego. Chyba w mojej głowie, bo tak ogólnie to niby nic. Ale jednak co¶. I nie wiadomo co z tym zrobić... Bardzo nie wiadomo. Zbierać, jak sie sypie, czy czekać, czy rozwalić w cholere?

Poukłada sie, czy już krzyżyk postawić? No nie wiadomo... Ci±gle bardzo nie wiadomo

"Jest li w istocie szlachetniejsz± rzecz±
Znosić pociski zawistnego losu
Czy też, stawiwszy czoło morzu nędzy,
Przez opór wybrn±ć z niego? "

Hamlet by William Shakespeare

2009-05-15 13:48:21 skomentuj (0)

A jednak się kręci
Jako¶ przez ostatnie pół roku kompletnie zapomniałam o istnieniu bloga. Dzisiaj jednak tknięta nagłym impulsem postanowiłam co¶ tu skrobn±ć dla potomnych. A więc zaczynam.

Po pierwsze i najważniejsze w ostatnim czasie jest zaliczenie jak najbardziej pomy¶lne sesji, ł±cznie ze znienawidzon± po wsze czasy chemi± fizyczn±. Co za tym idzie po wakacjach rozpoczęłam nowy, czwarty już rok mojego studiowania. Jak narazie refleksje s± takie, że wybranie specjalno¶ci "bookataliza" wcale nie gwarantuje, że t± wła¶nie będę się zajmować. Póki co przerabiam wszystkie maksymalnie stresuj±co-czasochłonne "zapchajdziury" programowe w stylu projektów z inżynierii czy przedmiotu o wdzięcznej nazwie "reaktory i bioreaktory". Zreszt± tematyka tego ostatniego jest równie porywaj±ca jak sama nazwa. Czyli jak narazie chodzę na zajęcia i się zastanawiam co ja tam do jasnej anielki robie, bo przecież to wszystko o czym oni mówi± to mnie tyleż obchodzi co mi się przyda w przyszło¶ci czyli WCALE.

Cofaj±c się jednak nieco w czasie, to wrzesień był bardzo interesuj±cy i owocny, albowiem spędziłam go na robieniu praktyk w PANie, konkretnie w Zakładzie immunologii nowotworow. Praktyki zachwycaj±ce, pouczaj±ce i ciekawe, choć wył±cznie dla ludzi o mocnych nerwach. Nie wdaj±c się zbytnio w szczegóły powiem tylko, że praca z myszkami dostarcza najwięcej przyjemno¶ci, trudno¶ci i wrażeń jednocze¶nie. Choć zajęcia czysto laboratoryjne też s± bardzo ciekawe i pozwoliły nabyć paru przydatnych umiejętno¶ci.

Tyle o praktykach a teraz UWAGA!!! Największa nowina jest taka, że Asia od 8 dni jest na odstawieniu nikotyny, czyli tak najpro¶cej: rzuca palenie. Jako że Asia (czyli ja) sama nie pamieta aby kiedykolwiek (od kiedy jest paskudnym nałogowcem) wytrzymała tyle, to jest z siebie absolutnie dumna. Co prawda nie było to łatwe kiedy oststni tydzień na uczelni był pasmem permanentnych stresów. Przez brak papierosów dostawałam co 5 minut ataków kórwicy i dla zniwelowania tego efektu codziennie pochłaniałam przynajmniej kilogram czekolady. Ale z drugiej strony kiedy popatrzyłam na stan mojego portfela, który nie chudnie z każdym dniem dramatycznie, to jednak stwierdzam, że jak najbardziej warto.

Jednak aby nie wygl±dać jak wielka, nieforemna "buła" (któr± najpewniej wkrótce bym się stała zważywszy na ilo¶ć pochłanianej czekolady) zapisałam się na taniec brzucha :) więc teraz nie do¶ć że będę budziła powszechne zdziwienie praktykuj±c Tai Chi na publicznych trawnikach w parkach, to jeszcze rozbroje wszystkich, kiedy na jakiej¶ imprezie wykonam fachowy taniec brzucha ;) Nie ma to jak znależć sobie oryginalne hobby.

2008-10-26 23:10:47 skomentuj (3)